|
1. ![](/e/ewn/images/spacer.gif) |
slijk zn. 'modder' Mnl. slijc 'modder' [1240; Bern.]. Daarnaast de vorm slik, als woordverklaring in decimam ... noviter emergentis terre, que slick vocatur 'een tiende van het nieuw opgedoken land dat slik genoemd wordt' [1212-14; Slicher van Bath]. Mnd. slīk; ohd. slīh (mhd. slīch); nfri. slyk; < pgm. *slīka- < *sleika-. Daarnaast met dezelfde betekenis ablautend *sliki-, waaruit: mnl. slik; mnd. slik; mhd. slich. Wrsch. verwant met pgm. *slīkan- 'glijden, sluipen, kruipen', waaruit: mnd. sliken 'id.'; ohd. slīhhan 'id.' (nhd. schleichen). Hierbij met verschillende ablaut o.a.: pgm. *slihta- 'glad, glibberig', zie slecht; pgm. *slaika-, waaruit mnl. sleec 'glad'; pgm. *slaikō-, waaruit ohd. sleicha 'slee'; pgm. *slaik-ska-, waaruit nde. slesk 'kruiperig, slijmend'. Het centrale betekeniselement is dus 'glad, glibberig'. Wrsch. verwant met: Grieks lígdēn (bw.) 'het oppervlak aanrakend'; Oudkerkslavisch slĭzŭkŭ 'glibberig' (Russisch dial. slízkij); Oudiers fo-sligim 'smeren'; < pie. *sleiǵ-, *sloiǵ-, *sliǵ- 'smeren, glibberig of glad maken' (LIV 566). Zie verder slijm en slak 1. Fries: slyk
|
naar boven
|