1. ![](/e/ewn/images/spacer.gif) |
sjofel bn. 'armoedig' categorie: leenwoord Nnl. schofel, sjofel 'armzalig, armoedig' in De onderneming viel zoo schofel uit, dat ... 'had zo'n armzalig resultaat, dat' [1803; WNT kostganger], sober, schofel was toen mijn profijt [1828; Nagel], zijn plunje, Schofel als ze was [1843; WNT], sjofel geklofd 'armoedig gekleed' [1858; WNT Aanv. jat], haar sjofele plunje [1882; Groene Amsterdammer]. Ontleend aan Duits schofel 'pover, schamel, vrekkig' [1781; Kluge], eerst gebruikt in studententaal, nog eerder in boeventaal; dat woord is zelf ontleend aan Jiddisch sjofel 'gering, nederig, slecht' < Hebreeuws šāfāl 'nederig, laag, gering'. Literatuur: G.H. Nagel (1828), Schetsen uit mijne Javaansche Portefeuille, Amsterdam, 115 Fries: sjofel
|