1.   iebel bn. (NN) 'onpasselijk'
categorie:
leenwoord
Nnl. in de stukken in de komedie waarvan je ibbel wordt [1905; WNT Aanv.], iebel [1952; De Coster 2002].
Ontleend aan Jiddisch ibl 'id.', oorspr. een dialectisch ongeronde vorm van Duits ├╝bel 'id.', verwant met euvel.


  naar boven