|
1.  |
epigram zn. 'puntdicht, hekeldicht' categorie: leenwoord Vnnl. epigramme "een ouerscrift" [1577; Werve], epigrammen (mv.) 'puntdichten' [1582; WNT Aanv.]. Via Latijn epigramma 'inscriptie, opschrift' ontleend aan Grieks epĂgramma 'id.', afleiding van het werkwoord epigráphein, zie epigraaf. In het Grieks ging het om een inscriptie op een voorwerp, bijv. een (wij-)geschenk. Vandaar de betekenis 'kort en pregnant gedicht'.
|
naar boven
|